Άνευ τίτλου...

Νικόλα ΜΑΣ,

Δεν ήθελα να επιλέξω κάποια φωτογραφία από το χθεσινό ματς στην Ρόδο για να ντύσω το άρθρο. Αντιθέτως βρήκα μια αντιπροσωπευτικη της σχέσης σου με τον κόσμο στην καλύτερη σου εμφάνιση με την πράσινη φανέλα.

Μακάρι να μπορούσα να σε έχω απέναντι και να σου τα πω στο προφορικό. Ξέρω, επίσης, ότι είναι απίθανο να διαβάσεις αυτές τις γραμμές. Εγώ θα τα γράψω όμως γιατί έτσι αισθάνομαι πως πρέπει να πράξω. Θέλω να πιστεύω πως αντιπροσωπεύω το σύνολο των παιδιών του μπλογκ. Αν κάποιος έχει την οποιαδήποτε ένσταση, καλή καρδιά..

Θέλω να σου πω, λοιπόν, ότι είμαι σίγουρος πως όχι μόνο θα σταθείς πάλι στα πόδια σου, αλλά και ότι θα είσαι και καλύτερος από πριν.

Θέλω να σου πω πως καθόλη την διάρκεια της απουσίας σου θα βρίσκεσαι στις σκέψεις όλων μας.

Θέλω να σου πω πως είσαι όσο κωλόπαιδο (με την καλή έννοια) χρειάζεται για να βγεις πιο δυνατός απ' όλο αυτό.

... πως είσαι ένας από τους ελάχιστους λόγους που χαμογελάσαμε φέτος μέσα στη χρονιά...

... πως είσαι ένας από τους λόγους που κοιτάζουμε με αισιοδοξία την επόμενη μέρα.

... πως ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΜΑΣ..

Μην φοβάσαι τίποτα Νικόλα. Αυτός ο κόσμος και η αγάπη του μαζί με τη δική σου την τρέλα είναι το καλύτερο φάρμακο.

Μέχρι τότε:

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΠΑΠΠΑ ΠΑΠΠΑ ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ...

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΠΑΠΠΑ ΠΑΠΠΑ ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ...